UA-121571902-1
U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Satsang

Een baasje vertelde dat hij van 16 - 19 september 2011 in Exmoor National Park, Zuid-Engeland, was, aan de kust. Wat een gaaf landschap: hoge heuvels, weilanden met heggetjes als afscheiding, smalle wegen en schapen op de weg. Regen en zon wisselen elkaar in een behoorlijk tempo af.

Met een groep fans bezocht ons baasje de gitarist van The Kinks, Dave Davies. Dat had het baasje niet graag willen missen!

Dave woont op een heuvel in een oud Engels huis. Er moet nog wel een en ander aan worden opgeknapt, het wordt fraai. De plafonds zijn gestuukt met ornamenten erin. Dave en Kate hebben twee katten; die wonen boven als er bezoek is.

Het weekend was vol van spirituele lezingen en healing, waaraan baasje trouwens niet meedeed want hij kwam voor de muziek. En die was er ook: zowel zaterdag als zondag een optreden van Dave met een band samengesteld uit gitarist Jonathan Lea (op een van Dave geleende telecaster), bassist David Nolte, diens vrouw Kristi Callan ‘backing vocals’ (allen ingevlogen uit LA) en een lokale drummer, Frank Rawle uit Barnstaple, op een cajon want er was geen plek voor een drumstel in de muziekkamer.
 De oude Kinks-hits en Dave's solo werk vulden de kleine muziekkamer waar de 25 uitverkorenen een plekje hadden gevonden en omdat baasje het vroeg speelden ze ook een stukje van The Last of the Steam Powered Trains. Het weekend was zeer geslaagd!

Echt iets voor mensen die 'not like everybody else' zijn. 
(zie ook http://satsang-pilgrim.livejournal.com/ ) 

 

 

Plaatjes van het landschap en het dorp waar ze verbleven in een victoriaans prachtig gerenoveerd familie gedreven hotel ('what would you like for breakfast, baasje?; dat werd natuurlijk toast, poached eggs, bacon, tea) liet het baasje me zien. Ik ben verrukt, daar zou een Boboka als ik wel naar toe willen voor een leuk tripje. En dan geïntroduceerd worden door die zwarte kater (zie foto verderop). 

Wat een steile heuvels, de wegen hadden soms een hellingshoek van 25%. Toch konden gewone auto's zonder problemen naar boven rijden. Fraai waren de plantjes die in de spleten van stenen muren langs de tuinen groeien.

 

Met de bus vanaf het treinstation in Taunton naar de kust.. je ziet niet veel want er staan hoge hagen langs de plattelandswegen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Vanuit de bus: weilanden gescheiden door heggetjes. Niks rechttoe-rechtaan. Dat maakt het zo schilderachtig.

 

 

 

 

 

 

Aan de kust, stevige rots. Wandelpad er bovenop.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Vanuit de hotelkamer keek hij uit over het stadje.

 

 

Kleine varens groeien op en in spleten van muren langs de weggetjes.

 

 

 

 

 

 

 

 

Steile hellingen, lastig wandelen. Het bloed klopt in je hoofd als je stevig doorloopt naar de heuveltop.

 

 

Woningen op de heuvel, je moet een flinke klim maken om thuis te komen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrolijke planten, het is tegen het subtropische aan

 

 

 

 

 

 

 

En natuurlijk mogen de hanging baskets niet ontbreken

 

 

De zwarte poes was vrolijk, maar ook erg beweeglijk en nauwelijks te fotograferen. Een gezellig maatje voor Boboka!

 

 

 

 

 

 

 

 

Het klimaat is mild en zelfs voor palmen geschikt.

 

 

 

 

 

 

 

 Vroeg in de ochtend zie je vanuit het hotelraam de rots in een roze belichting.


Helaas, na een kort lang weekend weer naar huis, maar we komen vast een keer terug, de KLM vliegt voorlopig nog op Bristol (maar niet meer met de Fokker 70 waarvan de vleugel hier op de foto staat).

 

Cookie-beleid

Deze site maakt gebruik van cookies om informatie op uw computer op te slaan.

Gaat u akkoord?